مرا به خاطر بسپارفراموشی کلمه عبور

... نسخه نهایی پورتال به زودی با سرور اختصاصی ....

فروشگاه نیازمندی ها شبکه اجتماعی

گروه ها ::
فروش آنلاینفروشگاه آرتاکاوا


هالــه نورانـی :: هاله هاي اطراف بدن انسان

چگونه آئورا (هاله نورانی) را ببینید

شما با انجام آزمایش های مختلف، آگاهی خود را در مورد هاله نورانی گسترش دادید و اکنون دیدن آن به مراتب برایتان آسان تر است.

قبل از شروع باید بگویم ممکن است افرادی از لحاظ روحی خود را هماهنگ کرده و از طریق احساس رنگ هاله را تشخیص دهند( این اتفاق برای من هم افتاده است). این فریبنده است و شبیه کار روشن بین هایی است که قادرند رنگهای آئورا را بی آنکه آنرا ببینند، احساس کنند. بسیاری از افرادی که توانایی این کار را دارند، می گویند که رنگ های هاله نورانی را به جای چشم عادی می توان با چشم سوم دید.

 

و اما روش رویت هاله :

اطمینان یابید که نور اتاق شما ملایم است و زیاد تاریک نیست. طوری بشینید که نور از پشت به شما بتابد. نور یا بازتاب آن نباید به چشم شما بخورد.

نوک انگشتان خود را بهم نزدیک کنید و مدت ده ثانیه به آن خیره شوید. سپس آهسته آنها را از هم دور کنید. متوجه رشته ی تقریبا نامرئی انرژی میشوید که کش میاید ونوک انگشتانتان را بهم وصل می کند.

اگر برای دیدن این رشته دچار هرگونه مشکلی شدید، دوباره آزمایش را انجام دهید. این بار نور را کمتر کنید، و انگشتان خود را جلوی صفحه ای که رنگ روشن دارد بگیرید. البته بعضی ها ترجیه میدهند زمینه تیره باشد تا آنان جریان انرژی را که تقریبا سفید رنگ است راحت تر تشخیص دهند.

وقتی شما توانستید این رشته های انرژی را ببینید، متوجه می شوید که در هر زمان و تحت هر شرایطی میتوانید آنرا ببینید.



اکنون شما آماده اید هاله نورانی خود را ببینید.

نور اتاق را ملایم کنید. در فاصله چند متری رو به دیوار بایستید(ترجیحا رنگ دیوار شیری یا سفید باشد).

دست خود را دراز کنید و رو به بالا ببرید تا نوک انگشتانتان رو به سقف باشد. از لابلای انگشتان خود به دیوار نگاه کنید. توجه تان به جای دست به خود دیوار باشد.

بعد از چند لحظه متوجه خواهید شد که دست شما هاله نورانی مشخصی دارد که بی رنگ و تقریبا خاکستری کمرنگ به نظر میرسد.

این آزمایش را با نگاه کردن به قسمت های دیگر بدنتان تکرار کنید. وقتی شما قدرت رویت هاله نورانی اطراف دستتان را داریدو به آسانی میتوانید آنرا اطراف تمام قسمت های بدنتان ببینید.

در ابتدا لباس ممکن است جلوی دیدتان را بگیرد. بنابر این بهتر است این آزمایش را با بدنی برهنه یا نیمه برهنه انجام دهید.

متاسفانه اکثر مردم قادر نیستند هاله ی خود را در آینه ببینند. بنا به دلایلی ، آینه هاله را بخوبی منعکس نمیکند. اما بعضی افراد نیز قادرند.

اکنون آزمایش را با دوست خود انجام دهید . از او بخواهید مقابل دیواری رنگ شده بایستد . خودتان چند متری عقب تر بایستید و به جهتی که دوستتان ایستاده است نگاه کنید ، اما هواستان به دیوار پشت سر او متمرکز باشد . بهترین حالت این است که انگار با چشمان باز در رویا به سر می برید و در واقع چیزی نمی بینید . به هر حال شما در حالت رخوت و هم زمان در حال تمرکز هواس هستید . شاید بد نباشد زمانی را در نظر آورید که براستی خسته اید و دلتان می خواهد چشمانتان  را ببندید . با این فکر چشمانتان کم کم سنگین می شود و خود به خود حالت خیره به خود می گیرید و این می تواند مفید باشد .

در این موقع ممکن است احساس عجیبی به شما دست دهد اما ناگهان متوجه خواهید شد که هاله ای غبار مانند دور سر دوستتان را احاطه کرده است . شما آن را در محدوده ی دید خود خواهید دید .

ممکن است فقط و فقط هاله ی نورانی دور سر و گردن دوست خود را ببینید . دلیل این است که لباس او باعث انقباض هاله ی اوست و دیدن آن را مشکل می کند . در ضمن انرژی ئی که از سر انسان ساتع می شود مرئی تر و دیدن هاله ی این بخش از بدن به مراتب آسان تر است . به محض اینکه هاله را دیدید سعی کنید بر آن متمرکز شوید . احتمال این که چندبار اوا هاله محو شود وجود دارد . وقتی توانستید بر آن تمرکز کنید و باز آن را ببینید با دقت آن را زیر نظر بگیرید . متوجه می شوید حرکت می کند و دائم در حال تغییر است . همچنین اگر پلک بزنید احتمال این هست که چند لحظه ناپدید شود .

نزدیک تر بروید و سعی کنید آن را لمس کنید . برای دیدن و همزمان لمس کردن آن لازم است بارها تلاش کنید . برای بیشتر مردم هاله به محض اینکه می خواهند آن را لمس کنند ناپدید می شود ، زیرا وقتی جلو می روند تمرکز چشمشان به هم می خورد .

وقتی هاله را لمس می کنید می توانید به راحتی حس کنید که با فشار انگشتان شما هاله چگونه بی اختیار دور می شود . اما بعد می گذارد شما انگشتان تان را در آن فرو برید . کمی شبیه به این است که بر سطح بادکنکی فشار بیاورید ، با این تفاوت که شما می توانید انگشت خود را از سطح هاله عبور دهید و درون آن فرو برید .

آئورای قسمت های مختلف بدن دوست خود را تشخیص دهید . در بعضی نقاط می بینید که هاله با حرکت دورانی سریع حرکت می کند . این قسمت ها چاکراهای بدن هستند .

عده ای وقتی برای اولین بار آئورا را تقریبا بیرنگ میبینند ابراز ناامیدی میکنند. اگر این اتفاق برای شما هم افتاد، نگران نباشید. وقتی شما به دیدن هاله نورانی عادت کنید، رنگها خودشان را کم کم نشان میدهند.

معولا وقتی رنگ اصلی زمینه آئورا را میدانند، دیدن آن به براتب برایشان آسان تر است. به این منظور راههای مختلفی برای تشخیص رنگ زمینه آئورای اشخاص وجود دارد. که از آن جمله میتوان به تعیین رنگ به کمک مبحث معانی اعداد و استفاده از عدد مسیر زندگی اشاره کرد.



در منطقه وال کامونیکا واقع در شمال ایتالیا  بر بسیاری ازحکاکی های  روی سنگ ونقاشی های مربوط به دوره ی کهن که توسط انسانهای اولیه کشیده شده،پوشش عجیبی به دور سر افراد نقش بسته است. این موضوع در مناطق کهن دیگر هم تکرار شده،که به نظر بعضی از مولفان این مساله ثابت می کند ما در زمان قدیم بازدید کنندگانی از کرات دیگر داشتیه ایم.اما احتمال زیادی هم وجود دارد که این تصاویر ترسیمی ساده و ابتدایی از هاله نورانی باشند. نمادهای دال بر رویت آئورا(هاله نورانی) در دوران گذشته بسیار است. از جمله سربندهای روسای قبایل بومی آمریکا ،و یا سربندهای بنفش رنگ کشیشهای مایان(توجه کنید که چاکرای هفت که مربوط به ناحیه سر است هم بنفش رنگ است!)،همچنین تصاویر بجا مانده از قدیسان قبل از مسیحیت که هاله های طلایی و درخشان دور سر آنها دیده میشود.

در کتابهای مقدس هر تمدنی از هاله نورانی یاد شده است.هومر شرح میدهد که آئورا غبار درخشانی است که از ذات الهی سرچشمه گرفته و همچنین نشانه ی قدرت بشر است. حدود 2600 سال پیش، زمانی که پیروان مکتب فیثاغورث شروع به گنجاندن آن در آموخته هایشان کردند، برای اولین بار هاله های نورانی وارد نوشته های غرب شد.

عده ای از مردم بر این عقیده اند که هاله های نورانی از زمان خلقت بشر تا کنون قدرت واقعی هستی را نشان می دهند. هندوها آنرا انرژی پرانا(prana) مینامند.در پولینزیا آن را مانا می نامند. مسمر(mesmer) آنرا مغناطیس حیوانی نام نهاد. بارون ون ریچن باخ آنرا اد(od) نامید، و امروز روحیون آنرا نیروی اثیری مینامند.

پاراسلسوس فیلسوف و پزشک مشهور سویسی جزو اولین کسانی بود که در مورد آئورا مطالبی نوشت. پاراسلسوس معتقد بود نیروی حیاتی در درون واطراف موجودات زنده وجود دارد، که مانند کره ای درخشان است، وی آنرا اثری مغناطیسی میدانست که میتوان برای شفای بیمار از آن استفاده کرد.

در سال 1666 ،نیوتون به عنوان فیلسوف، مفهوم حوزه ی نیرو یا- امواج نیرویی- را که دور موجودات زنده را احاطه کرده است، گسترش داد.علاقه ی او به امواج نیرو و همچنین به نور و رنگ، وی را در جایگاه یکی از محققین پیش کسوت در هاله نورانی یا آئورا قرار داد.

دکتر والتر.جی.کیلنر(1847-1920) در سال 1908 وقتی عملی کشف کرد که با آن هر کسی می توانست هاله ی نورانی ببیند، زمینه ای تازه بنا نهاد. عمل کیلنر بدین صورت بود که دو صفحه شیشه ای  را با فاصله 8/1 اینچ از یکدیگر قرار داد و فضای خالی آنرا با محلول دیسیانین پر کرد. از پس این دو شیشه حوزه ی ماورا بنفش دیده میشد ودر نتیجه هر کس میتوانست از پشت آن هاله نورانی را ببیند.

در سال 1937 اسکار باگنال نیز مانند دکتر کیلنر صفحه ای درست کرد که محتوی پیناسینول و متالین آبی بود. فایده ی صفحه ی بزرگ اسکار باگنال این بود که انسان می توانست مانند عینک آنرا به چشم بزند. عینک های آئورا امروز نیز در بازار وجود دارد.

در اواخر دهه 1930 دانشمندی روسی بنام سیمون کرلیان(kirlian) بطور تصادفی کشف کرد که چگونه میتوان از هاله ی نورانی عکس گرفت. وقتی در یکی از موسسات روانپزشکی به بیماری شوک الکتریکی میدادند ، او نور باریکی بین پوست بیمار و الکترودها مشاهده کرد. کرلیان اولین بار که سعی کرد از آن نور عکس بگیرد دچار سوختگی شد، اما هاله ی نورانی ای که در صفحه ی عکاسی ظاهر شد به سرعت درد ناشی از سوختگی او را تحت الشعاع قرار داد!

عکسهای کرلیان بی نهایت زیبا هستند و وقتی برای اولین بار اطلاعات او به غرب رسید علاقه ی مردم به فراروانشناسی افزون تر شد.اما وقتی دانشمندان اظهار داشتن که این تصاویر صرفا تخلیه ی هاله ایست، شور وشوق مردم فروکش کرد. اینکه براستی همینطور است یا نه، هنوز مشخص نشده است.


 
هاله اطراف انگشتان که با دوربین کرلیان عکسبرداری شده است
0

ارسال نظر
عدد "سه" را وارد كنيد

  • اگر نظری غیر مرتبط با این مطلب دارید ، در قسمت تماس با ما ارسال کنید.
  • نظرات حاوی (تبلیغاتی و توهین به سایر افراد) نمایش داده نخواهد شد.